قرص گلوکورکس بی باریج باریج اسانس

قرص گلوکورکس بی باریج حاوی عصاره خشک بذر شنبلیله بوده که جهت تنظیم چربی های خون ، افزایش HDL ، کاهش تری گلیسیرید و ال دی ال و همچنین به عنوان عامل کمکی در تنظیم قند خون مورد مصرف قرار می گیرد.

درباره

• گلوکورکس، فرآورده گیاهی حاوی عصاره خشک بذر شنبلیله
• گلوکورکس، موثر در کاهش سطح قند خون بعد از غذا در افراد مبتلا به دیابت نوع 2
• کمک به درمان دیابت نوع 2
• گلوکورکس بی، مفید جهت کاهش LDL کلسترول، کلسترول کل و تری گلیسیرید
• مکمل گلوکورکس، دارای اثرات ضد نفخ
• کمک به بهبود یبوست
• قرص گلوکورکس، بدون تست حیوانی، گلوتن و لاکتوز

توضیحات تکمیلی

دیابت شیرین(Diabetes mellitus)، به گروهی از اختلالات متابولیک گفته می شود که با افزایش قند خون به علت نقص در ترشح یا عملکرد انسولین مشخص میشود. شیوع دیابت نوع II در ایران حدود 9/8 درصد است که سالانه 1 درصد اضافه میشود و سن ابتلا در ایران 15 سال پائین‌تر از میانگین جهانی است. تمامی داروهای صناعی کاهش دهنده قند خون دارای عوارض جانبی هستند مانند افت قندخون و افزایش وزن ناشی از سولفونیل اوره ها، علائم گوارشی ( تهوع، دردشکم و اسهال)، اسیدوز لاکتیک و کمبود ویتامین B12 به علت متفورمین همچنین نفخ و نکروز کبد به علت داروهای مهار کننده آلفا گلوکوزیداز. گیاهان دارویی متعددی دارای اثر کاهش دهنده قند خون هستند و اثر بخشی آنها در کارآزمایی های بالینی به اثبات رسیده است. مسلماً در مدیریت کنترل قند خون بیماران دیابتی راهکارهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد و توجه به داروهای گیاهی در این بخش حائز اهمیت است چرا که میتواند به عنوان یک داروی کمکی موثر در کاهش قند خون مورد استفاده قرار گیرد و در کاهش عوارض دارویی و افزایش ظرفیت پذیرش بیمار موثر باشد. بذر شنبلیله در مدل های حیوانی و انسان اثر ضد دیابت و کاهش دهنده کلسترول دارد. این اثرات تا حد زیادی به ساپونین های شنبلیله و محتوای بالای فیبر در آن نسبت داده شده و احتمالا با آلکالوئید اصلی آن trigonelline ارتباطی ندارد. اثرات ضد افزایش قند خون به تاخیر در تخلیه معده به علت محتوای فیبر و به اجزاء ناشناخته‌ای که آنزیم های هضم کننده کربوهیدرات ها را مهار میکنند مرتبط است. در in vivo تجویز شنبلیله ممکن است مقدار انسولین در پلاسما را افزایش دهد. در in vitroعمده اسید آمینه آزاد آن) (4-hydroxyisoleucine ترشح انسولین از لوزالمعده را تحریک می کند. اثر کاهش دهنده کلسترول به افزایش تبدیل کلسترول کبدی به نمکهای صفراوی به علت از دست رفتن در مدفوع و ایجاد کمپلکس این مواد با فیبر شنبلیله و ساپونین ها نسبت داده شده است. درمان با شنبلیله بطور انتخابی LDL و VLDL را کاهش می‌دهد همچنین در موشهای دیابتی شده بوسیله آلوکسان و بیماران مبتلا به دیابت نوع II، متعاقب درمان با شنبلیله HDL افزایش می یابد. گزارشی مبنی بر بروز اثرات سمی ناشی از مصرف شنبلیله وجود ندارد. بنابراین مصرف منظم آن ممکن است در مدیریت درمان دیابت و پیشگیری از تصلب شرائین و