هربال میکسچر هرباکر

زیره سیاه یا زیره کرمانی گیاهی است که ریشه آن هم معطر و شیرین است . ساقه های آن کلفت و به شکل پای غاز است که در ابتدا راست است و بعد شاخه شاخه می شود و تا پنجاه سانتیمتر ارتفاع پیدا می کند. گلهای زیره سفید و یا سرخ رنگ است که میوه آن به شکل زیره از آن پیدا می شود و خیلی معطر است . اگر دانه زیره را در دست بگیرید و به آن نگاه کنید خواهید دید که دارای پنج خط کناره نازک است . نام زیره در زبانهای اروپایی از اسم فارسی قدیمی آن گرفته شده است زیرا در ایران باستان به زیره (کرویا) می گفته اند. تاریخچه زیره زیره از ادویه ای است که انسانهای ماقبل تاریخ آن را مصرف می کرده اند. دلیل این ادعا این است که زیره را در خانه های دریاچه ای که مردم ماقبل تاریخ در آن سکونت داشته اند پیدا کرده اند. یونانیها و رومیان از خواص آن بی اطلاع بوده اند ولی آن را مصرف می کرده اند. ابن بیطار طبیب عرب آن را می شناخته و مصرف آن را برای دفع نفخ شکم تجویز می کرده است . سنت هیلاگارد خواص و مزایای زیادی برای زیره تشخیص داده و عقیده داشته است که زیره نفخ شکم را برطرف کرده و خروج ادرار را زیاد می کند. کرمهای روده را دفع کرده و معده را تقویت می کند و تب را از بدن دور می سازد. در انگلستان زیره شهرت زیادی دارد چنانکه شکسپیر در یکی از داستان هایش ، پهلوان داستان را دعوت می کند که سیب درختی را با زیره بخورد تا از نفخ شکم خلاص یابد. خواص درمانی زیره از زمانهای بسیار قدیم ، زیره جزو چهار تخم گرم وارد ترکیبات دارویی برای درمان بیماریها شده است . زیرا تخم زیره دارای خواص تقویت کننده ، هضم کننده ، کرمکش ، ضد ثقل ، ضد نفخ و ضد قولنج کودکان و ضد تب و عارضه ((بلعیدن هوا)) بوده است و بهترین طریقه استعمال آن ، دم کردن آن است که تخم زیره را در آب جوش دم کرده می نوشند. و مقدار مصرف آن هم یک قاشق قهوه خوری در یک فنجان آب جوش بوده است که بعد از هر غذا مصرف می شود و یا اینکه عرق آن را می گرفته اند و مصرف می کرده اند، عرق زیره در هندوستان و پاکستان کنونی مصرف زیادی دارد.