دیگوکسین

این دارو در نارسایی احتقانی قلب، فیبریلاسیون و فلوتر دهلیزی؛ تاکیکاردی پاروکسیسمال دهلیزی تجویز می شود.

ضد آریتمی

اثر کاهش ضربان قلب ناشی از دیگوکسین در بیماران بدون CHF ناچیز می باشد و به نظر می رسد به طور عمده ای ناشی از اثرات کولینرژیک و سمپاتولیتیک روی گره سینوسی- دهلیزی باشد.

اینوتروپیک

افزایش قدرت و سرعت انقباض میوکارد از طریق افزایش ورود کلسیم و آزاد شدن یون های کلسیم در سلول های میوکارد

خستگی، ضعف عمومی، آژیتاسیون، توهم، سردرد، بی حالی، سرگیجه، گزگز اندام ها

فیبریلاسیون بطنی

تنگی هیپرتروفیک ساب آئورتیک ایدیوپاتیک

مصرف همزمان داروهای کاهش دهنده پتاسیم سرم نظیر دیورتیک های تیازیدی و حلقوی، کاربنی سیلین، مزلوسیلین، پی پراسیلین، تی کارسیلین، آمفوتریسین B و گلوکوکورتیکوئیدها خطر بروز مسمومیت را افزایش می دهد.

قرص: 0.25mg قطره خوراکی: 0.5mg/ml شربت: 0.05 mg/60ml تزریقی: 0.5mg/2ml

کتاب داروهای ژنریک ایران – سایت Up ToDate