قرص لیورگل 70 گل دارو

قرص لیورگل فرآورده ای طبیعی است که عصاره خشک گیاه خار مریم را در خود جای داده است . استفاده از این مکمل جهت بهبود کبد چرب ، محافظت از کبد در برابر مواد شیمیایی و داروها و درمان حمایتی هپاتیت حاد و مزمن توصیه می گردد

درباره

• لیورگل 70 استاندارد شده بر حسب وجود 70 میلی گرم سیلی مارین، کمپلکس آنتی اکسیدانی موجود در گیاه خار مریم
• سیلیمارین موثر در محافظت کبدی از طریق مهار رادیکال‌های آزاد، افزایش غلظت گلوتاتیون درون سلولی، تثبیت غشای سلولی و تنظیم نفوذپذیری غشا در جهت ممانعت از ورود عوامل هپاتوتوکسیک
• لیورگل70 مفید در ترمیم سلول‌های آسیب دیده کبدی و بازگشت عملکرد طبیعی
• موثر در درمان اختلالات کبدی و صفراوی
• قرص لیورگل70، درمان کمکی در کبد چرب در صورت همراهی با تغییر سبک زندگی، کاهش وزن و تغذیه مناسب
• لیورگل قابل استفاده در مدیریت دیابت از طریق افزایش حساسیت به انسولین و افزایش بازسازی سلول‌های بتای پانکراس

توضیحات تکمیلی

اجزاء فرآورده:
هر قرص روکشدار لیورگل 70 حاوی عصاره خشک خار مریم (Silybum Marianum) 102 میلی گرم 
هر قرص روکشدار لیورگل 140 حاوی عصاره خشک خار مریم (Silybum Marianum) 192/5 میلی گرم 

آثار فارماکولوژی و مکانیسم اثر:
سیلیمارین مجموعه ترکیبات پلی فنلی گیاه خارمریم می باشد. استفاده از این گیاه جهت مشکلات کبدی تاریخچه ای طولانی دارد که در حال حاضر با مطالعات گسترده این اثرات به اثبات رسیده اند. سیلیمارین به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و مستقیم عمل نموده و رادیکال های آزاد سمی را از بین می برد. گلوتاتیون داخل سلولی و فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز را افزایش می دهد. تشکیل لوکوترین ها را مهار می سازد و فعالیت آنزیم RNA پلی مراز را در هسته سلولی افزایش داده موجب تحریک سنتز پروتئین های ریبوزومال می شود که این عمل به نوبه خود قدرت نوسازی سلولی کبد را افزایش می دهد. 
سیلیمارین در درمان هپاتیت حاد و مزمن ویروسی هر دو مؤثر است. در یک مطالعه روی 29 بیمار مبتلا به هپاتیت ویروسی تحت درمان با سیلیمارین نشان داده شده است که سیلیمارین اثر چشمگیری بر روی پارامترهای افزایش یافته این بیماران مانند سطح بیلی روبین و سرم و آنزیم های کبدی در مقایسه با گروه پلاسبو اعمال می نماید. پارامترهای آزمایشگاهی در گروه تحت درمان با سیلیمارین بعد از دو هفته درمان در مقایسه با گروه پلاسبو به طور قابل ملاحظه ای به حد طبیعی رسید. 
در یک مطالعه بر روی بیماران مبتلا به هپاتیت ویروسی مزمن، سیلیمارین موجب بهبودی قابل ملاحظه ای شده است. مصرف 420 میلی گرم سیلیمارین در موارد حاد برای مدت 12-3 ماه منجر به بهبود ضایعات سلولی کبد شده است. مقدار پروتئین خون افزایش یافته و آنزیم های کبدی کاهش یافتند. علائم معمولی هپاتیت (مانند شکم درد، کمی اشتها و خستگی) همگی بهبود یافتند. مطالعات علمی Invitro و Invivo نشان دهنده این است که سیلیمارین و به طور ویژه سیلی بین کبد را در مقابل استرس های اکسیداتیو محافظت نموده و فرایندهای التهابی را که توسط رادیکال های آزاد و سیتوکین های ثانوی تحریک می شوند مهار می نمایند. تأیید شده اسن که استرس اکسیداتیو و التهاب در ضایعات سلولی بسیاری از نسوج دخیل بوده و منجر به واکنش های نسجی در بیماران تحت درمان با داروی ضد سرط