آگنول باکاناسان

لوتیئین و گزانتین رنگدانه ها ی گیاهی زرد رنگ هستند. مطالعات مختلف نشان داده اند لوتئین و گزانتین ممکن است در کاهش خطر ابتلا به کاتاراکت مؤثر باشند. لوتئین و گزانتین ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. این دو ماده اغلب همراه با یکدیگر در سبزیجات و میوه جات یافت شده و بدن می تواند لوتئین را به گزانتین تبدیل کند. در حال حاضر مقدار مصرف روزانه ای این دو ماده مشخص نشده است ولی بهتر است روزانه کمی مصرف شوند زیرا بدن نمی تواند این دو ماده را بسازد. بهترین منبع تأمین این مواد، سبزیجات سبز و پربرگ بویژه اسفناج است. کلم و سبزیجات سبز رنگ نیز منابع خوبی هستند. لوتئین و گزانتین را می توان در سبزیجات و میوه جات زرد و نارنجی رنگ نظیر ذرت نیز یافت. سبزیجات پخته مقادیر بیشتری لوتئین دارند، زیرا پختن سبب شکسته شدن دیواره سلول ها و آزاد شدن لوتئین می شود. لوتئین یکی از ششصد کاروتنوئید طبیعی شناخته شده محسوب می شود. در سبزیجات با برگهای سبز مانند اسفناج و کلم یافت شده و به عنوان یک آنتی اکسیدان مطرح است . برای جذب نورآبی رنگ، توسط ارگانیسم های بدن مورد استفاده قرار می گیرد. لوتئین در گیاهان به صورت استر اسیدهای چرب با یک یا دو اسید چرب یافت می شود. لوتئین یک مولکول چربی دوست (لیپوفیل) بوده و به طور کلی در آب نامحلول می باشد. کاروتنوئیدهایی مانند لوتئین و زئگزانتین، مواد محلول در چربی محسوب می شوند و جهت جذب مناسب از لوله گوارشی نیاز به حضور مواد غذایی چرب است. در نتیجه میزان جذب کاروتنوئید در بدن، در صورت مصرف غذاهایی که دارای میزان کم چربی می باشند و یا در شرایط پزشکی خاص که منجر به کاهش در جذب چربیها می گردد، مانند کمبود آنزیم لوزالمعده، بیماری کرون، بیماری سلیاک، سیستیک فیبروزیس، عمل جراحی (برداشتن قسمتی از معده یا به طور کامل)، عملکرد مثانه و کبد دچار اختلال می گردد. میزان مورد نیاز بدن به لوتئین: تحقیقات انجام شده در این زمینه نشان می دهد که مصرف ??-? میلی گرم لوتئین از سبزیجات با برگ های سبز تیره و سایر منابع جهت ایجاد تأثیرات سودمند لوتئین در بدن مورد نیاز است. نقش لوتئین در سلامت: - سلامت چشم: لوتئین تأمین کننده مواد مغذی چشم می باشد. لوتئین از طریق کاهش خطر دژنراسیون ماکولائی موجب حفظ سلامت چشم ها می گردد. شواهد اپیدمیولوژیکی مبنی بر وجود ارتباط بین پایین بودن غلظت لوتئین