پرورنال نفروسوتیکالز

ویتامین D – ویتامین د برای سلامت استخوان ها بسیار مهم است. احتمال کاهش مقدار ویتامین د در بیماران کلیوی وجود دارد، به صورتی که با پیشرفت بیماری کلیوی توانایی بیمار برای تولید این ویتامین کاهش یافته و ریسک عوارض ناشی از کاهش مقادیر ویتامین د مانند شکستگی استخوان افزایش می یابد لذا مصرف روزانه ی مکمل ویتامین D توسط جوامع پزشکی برای این بیماران توصیه شده است. آهن - آهن برای ساخت گلبول قزمر خون و حفظ تعداد و سلامت سلول های خونی ضروری است و از طرفی تعادل سلول های خونی برای سلامت قلب بسیار مهم است. مقادیر آهن در افراد دچار بیماری های کلیوی اغلب کاهش یافته است که میتواند به آنمی (کم خونی) منجر شود. زینک (روی) - روی میتواند باعث محافظت سلول ها در برابر آسیب رادیکال های آزاد شود وهمچنین باعث کاهش شیوع مداخلات ناشی از آترواسکلروز در بیمارن کلیوی شود. مقادیر روی در طی زمان و در سیر بیماری کلیوی، در بدن کاهش می یابد. سلنیوم – سلنیوم می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان به رادیکال های آزاد متصل شده و سلول ها را از آسیب های استرس اکسیداتیو محافظت کند. مقدار سلنیوم نیز در طول زمان و با سیر بیماری کاهش می یابد. مس – مس نیز به عنوان آنتی اکسیدان در بدن عمل می کند و باعث محافظت سلول ها از آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد می شود. مقادیر مس نیز به مرور زمان در بیماران کلیوی کاهش می یابد. ریبوفلاوین – این ماده برای تولید انرژی و سلامت بینایی اهمیت دارد، کمبود ریبوفلاوین در بیماران کلیوی که مصرف پروتئین کمی دارند، بسیار شایع است. نیاسین – نیاسین با متابولیسم انرژی درگیر است و تحقیقات اخیر پیشنهاد می کند که نیاسین در کنترل مقادیر فسفات در بیماران کلیوی می تواند نقش داشته باشد ویتامین سی – مقدار درست ویتامین سی برای سلامت سیستم ایمنی ضروری است ولی مقادیر بیش تر میتواند باعث سنگ کلیه شود. ویتامین های گروه B- شامل ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 - بیماران کلیوی اغلب دچار کمبود ویتامین های گروه B هستند و مصرف این ویتامین ها بری این بیماران توصیه می شود. انتخاب دوز های بسیار دقیق مصرفی روزانه ی بیماران کلیوی از ویتامین های گروه B ضروری است، زیرا شواهد حاکی از آن است که دوز های بیشتر این ویتامین ها می تواند مضر باشد.